Varsa henüz ıslanmayan
Kelimeler sende dursun
Şiirimde uslanmayan
Kelimeler sende dursun

Bana kalsın yersizliği
Sararan sayfalarında
Sensizliğe sitem eden
Üç beş münzevi kelime

Gizlenirken gecelere
Utanır ya karanlıklar
Gözlerinde puslanmayan
Kelimeler sende dursun

Sahiden bakışlarında
Çöllere düşüyor musun
Issızlığında kaybolup
Sessizce üşüyor musun

Bir darlığın ötesinde
Ruhumu anlatamayıp
Avucuma yaslanmayan
Kelimeler sende dursun

Bir hikayedir yaşamak
Varlığın yokluk hissinde
Tarihin en gerisinde
Meçhul hayaller taşımak

Sen fikirlerin meczubu
Ayağına kapanıp da
Yüreğinden beslenmeyen
Kelimeler sende dursun

Varsın yağmurlar yıkılsın
Toprak kokulu seherde
Yerlere yüzün serilsin
Ağlıyorken perdelerde

Cansız tebessümler kalsın
Aynalarda sabahlayan
Kederimi üslenmeyen
Kelimeler sende dursun

Nihayetsiz isyanımın
İninde gizlendi ruhum
Sana direnen yanımın
Ardından düştü uçurum

Sürüklerken firkatimi
Süslü püslü dünyaların
Mavisinde islenmeyen
Kelimeler sende dursun

Bir vedadır yalnızlığım
Firkatimin gölgesinde
Ağıtlar duyuyor musun
Güvercinlerin sesinde

Hayatların kuytusunda
Boynu bükük çiçeklerin
Niyazında hislenmeyen
Kelimeler sende dursun

Yıkıldı ruhumda her şey
Gömüldü toprak zamana
Çöle düşen umudumun
Yetişmedin imdadına

Ümit dolu kapılardan
Nasipsizce dönüyorken
Sır olup da paslanmayan
Kelimeler sende dursun

Gidiyorsun türkülerden
Şiirlerden gidiyorsun
Gündüzleri kandırıyor
Gecelerden gidiyorsun

Öldüğümü izliyorken
Kanlanmayan hecelerden
Cümlelere seslenmeyen
Kelimeler sende dursun