ey karanlığın mürekkebi
çünkü bir mezar kadar dar
bazı sözcükler 

sesi kalmış duvar aralarında
ve bir anne bir çocuğun 
adını unuttuğu 

dilimi koparıyorum zamanın 
ağzından
konuşmam bir suç
bir siyah lekeye konuyor kuşlar 

öğretme artık bir yara açıyor
bedenine bir insanın
ve nasıl kaybolduğunu
unutulan bir eşya suskunluğunda