Tohum başlangıçtır
ama encamda ölüleriniz
                                        çiçek açmayacaktır.
Niçin diyeceksiniz
Yaşayanı öldürürsünüz de ondan
Bir, insan yavrusunu “Çocuk” sayarsınız da
ondan
Çocuklar çocuklara kıyar olmuş da
                                                        ondan (Eserinizdir!)
Bir Minguzzi çiçeği orada, boşlukta Tek
Ama nasıl yeşerecek? (Adalet!)
Ya buunca şaiiirrrr, ölmek için nereye gidecek?
(Sen ki bir Khimaira’sın ey insan
Ve üç başın daaa

                            aynadaki yansıman!)

Birinden biri, yapabilse kendi, ölecekti elbet
Ve elbet, vakit ölecek
Çünkü kim demiş güzelliğe hizmet eder diye,
bir yârin elindeki çiçek;
O ki yaşayacak mı ölecek mi,
       hiçbir zaman bilemeyecek.

Ellerimizde zamandan bir çiçekti

Öldürüp durduğunuz Nida ve gibileri,
kendinizle yaşamaya mahkûm etti sizleri.

Daha başlangıçtan ölüydü elinizdeki,

fark etmediniz mi?